منوچهر آتشی از شاعران برجسته نسل پس از نیما یوشیج بود که طبیعت، فرهنگ و زندگی جنوب ایران را به یکی از مهم‌ترین عناصر شعر نو تبدیل کرد. از «آهنگ دیگر» و «آواز خاک» تا «اسب سفید وحشی» و «غزل غزل‌های سورنا».