در تهران او به چهره محوری گروهی از چهار روشنفکر جوان تبدیل شد که به «رِبعه» شهرت یافتند. این گروه شامل مجتبی مینوی (پژوهشگر)، بزرگ علوی (نویسنده) و مسعود فرزاد (شاعر) بود.