زیر ۲۳ سال امارات مقابل زیر ۲۳ سال ایران؛ امیدهای ایران ۳ بر یک بردندلامین یامال: توپ طلا برای من است + فیلمنمایشگاه «تداوم و تحول»؛ نگاهی به چهار نسل از بزرگان خط و نقاشیخطجواد مجابی گنجینه بیش از نیمقرن تلاش، خلاقیت و معرفت بودکشیش فرانسوی چگونه مسیر موسیقی علینقی وزیری را تغییر داد؟چرا ۲۱ شهریور روز ملی سینماست؟فیلم «داستانهای موازی» اصغر فرهادی در اینترنت منتشر شدرئال مادرید مقابل اینتر + فیلمپرسپولیس ۲-۰ ذوبآهن + فیلمآلومینیوم اراک مقابل استقلال؛ سومین تساوی آبیهاوالنسیا مقابل بارسلونا؛ برد ۵ گله بارسا با درخشش لامین یامال + فیلمصعود جوانان ایران به جام ملتهای آسیا با یک کامبک تماشایی
بهب گزارش ویدئوخبر: انتشار تصاویر تازهترین کالکشن برند فرانسوی «دیور» در فضای مجازی، واکنش متفاوت کاربران ایرانی را به همراه داشت؛ واکنشی که بیش از آنکه به طراحی لباسها مربوط باشد، رنگ و بوی نوستالژی و خاطره داشت.
به نوشته روزنامه «هفت صبح»، بسیاری از کاربران ایرانی پس از مشاهده تصاویر این مجموعه، لباسها را شبیه پوشش رایج دهههای ۵۰ و ۶۰ ایران دانستند و با انتشار عکسهای قدیمی خانوادگی، شباهت میان مدلهای دیور و پوشش اعضای خانواده خود را به نمایش گذاشتند.
همزمان با انتشار تصاویر، موجی از شوخیها در شبکههای اجتماعی شکل گرفت. برخی کاربران نوشتند که طراحان دیور به آلبومهای خانوادگی ایرانیها دسترسی پیدا کردهاند و عدهای دیگر با انتشار عکسهای قدیمی، مدلهای این برند را با پدر، عمو، دایی یا همسایههای خود مقایسه کردند.
در مواردی نیز با استفاده از هوش مصنوعی، تصاویر مدلهای دیور در فضاهای نوستالژیک ایرانی مانند پیکنیکهای دهه ۶۰، کنار پیکان، سماور زغالی، زیراندازهای چهارخانه یا آتلیههای قدیمی بازسازی شد.
این گزارش معتقد است آنچه این موج را فراگیر کرد، صرفاً شباهت لباسها نبود، بلکه فعال شدن «حافظه جمعی» کاربران ایرانی بود؛ حافظهای که با دیدن یک مدل لباس، فرم عینک، مدل مو یا حتی نحوه ایستادن افراد، خاطرات سالهای دور را زنده میکند.
به همین دلیل، بسیاری از کاربران احساس کردند تصاویر این کالکشن برایشان غریبه نیست و آن را پیشتر در آلبومهای خانوادگی یا خاطرات کودکی خود دیدهاند.
در ادامه گزارش تأکید شده است که پس از انتشار یک تصویر در شبکههای اجتماعی، معنا و برداشت آن دیگر تنها در اختیار طراح یا تولیدکننده نیست و هر جامعه بر اساس تجربهها و فرهنگ خود آن را تفسیر میکند.
از همین رو، اگرچه طراحان دیور با الهام از رویکردهای هنری و مد جهانی این مجموعه را طراحی کردهاند، اما کاربران ایرانی آن را از دریچه خاطرات شخصی و تجربههای زیسته خود بازخوانی کردند.
یکی از نکات قابل توجه این اتفاق، شکلگیری موجی از شوخی و طنز مشترک میان کاربران با سلیقهها و دیدگاههای مختلف بود؛ اتفاقی که به گفته نویسنده، مدتها در فضای مجازی فارسی کمتر دیده شده بود.
در نهایت، آنچه بیش از هر چیز مورد توجه قرار گرفت، نه برند دیور یا جزئیات طراحی لباسها، بلکه زنده شدن خاطرات جمعی، تصاویر قدیمی و حس نوستالژی میلیونها ایرانی بود.
