سینمای الکس پس از ۳۵ سال با اکران «اودیسه» دوباره جان گرفتروز خبرنگار یادآور مسئولیتی فراتر از نوشتنکتیبههای ۶۰۰ ساله فارسی در هند شناسایی شدمحسن وزیریمقدم؛ هنرمندی که شن را به زبان نقاشی مدرن ایران تبدیل کردهنریک مجنونیان چگونه به مرجع آموزش و حفاظت محیط زیست ایران تبدیل شد؟اگر «ارباب حلقهها» را دوست دارید، این ۴ کتاب را از دست ندهیدمرز میان هنر و واقعیتهوش مصنوعی به شناسایی آثار هنری غارتشده توسط نازیها کمک میکندرودری رئال مادرید را به بارسلونا ترجیح میدهدآیا تبلیغات جدید شهری به زبان فارسی آسیب میزند؟برنامه استعدادیابی خوانندگی «صحنه» با اجرای فرزاد فرزین۶ کنسرت مرداد و شهریور در تهران برگزار میشود
به گزارش ویدئوخبر، محسن وزیریمقدم یکی از برجستهترین هنرمندان نوگرای ایران بود که با ابداع تکنیک شننگاری و خلق آثار انتزاعی، جایگاه ویژهای در هنر معاصر ایران و جهان به دست آورد. او تنها نقاش ایرانی است که یکی از آثارش بهطور مستقیم توسط موزه هنرهای مدرن نیویورک خریداری شد؛ افتخاری که نام او را در تاریخ هنر ایران ماندگار کرد.
محسن وزیریمقدم پنجم خرداد ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. علاقه او به نقاشی از دوران کودکی و با تماشای یک کارگاه نقاشی در مسیر مدرسه شکل گرفت. این علاقه سرانجام او را در سال ۱۳۲۲ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رساند؛ جایی که با وجود مشکلات مالی، آموزش آکادمیک نقاشی را آغاز کرد.
در سالهای دانشجویی، آثار نقاشان برجستهای مانند ونسان ونگوگ، کلود مونه، کامی پیسارو، پل سزان و پل گوگن الهامبخش او شدند و مسیر هنریاش را تحت تأثیر قرار دادند.
سفر به ایتالیا در سال ۱۳۳۴ نقطه عطف زندگی هنری وزیریمقدم بود. او در آکادمی هنرهای زیبای رم تحصیل کرد و بهسرعت توانست با جلب نظر استادان، بورسیه دولت ایتالیا را دریافت کند.
در همین دوران، نمایشگاههای متعددی در ایتالیا برگزار کرد و برای اثر «ریتم تورهای ماهیگیری روی نهر» جایزه نخستوزیر ایتالیا را به دست آورد. این اثر همچنان در مجموعه کاخ نخستوزیری ایتالیا نگهداری میشود.
سال ۱۳۳۹ تجربهای ساده در ساحل دریاچه آلبانو، مسیر هنری او را تغییر داد. حرکت انگشتان روی ماسههای سیاه، الهامبخش خلق تکنیکی شد که بعدها با عنوان شننگاری شناخته شد.
وزیریمقدم به جای قلممو از انگشتان خود و به جای رنگ از ماسه استفاده کرد. ترکیب شنهای رنگی با حرکت دست، آثاری متفاوت و منحصربهفرد خلق کرد که به یکی از شاخصترین نمونههای نقاشی انتزاعی ایران تبدیل شدند.
این آثار ابتدا در گالریهای رم و مونیخ به نمایش درآمدند و سپس در نمایشگاههای مختلف اروپایی مورد توجه منتقدان و مخاطبان قرار گرفتند.
با وجود موفقیتهای بینالمللی، وزیریمقدم به ایران بازگشت تا تجربیات خود را در اختیار نسل جوان قرار دهد. او سالها در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکده هنرهای تزیینی تدریس کرد و بین سالهای ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ ریاست دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران را برعهده داشت.
او همواره تأکید میکرد هدفش تربیت هنرمندانی شبیه خود نیست، بلکه میخواهد به شاگردانش شیوه اندیشیدن و خلاقیت در هنر را بیاموزد.
وزیریمقدم تنها به نقاشی محدود نماند و با خلق مجسمههای چوبی مفصلی و متحرک، تجربهای تازه در هنر معاصر ایران رقم زد.
ویژگی متفاوت این آثار، مشارکت مخاطب در شکلگیری اثر بود. برخلاف بسیاری از مجسمههای متحرک جهان که با باد یا نیروی الکتریکی حرکت میکردند، مجسمههای او با لمس و حرکت دست مخاطب تغییر شکل میدادند و تعامل انسان با اثر هنری را به بخشی از فرآیند خلق اثر تبدیل میکردند.
محسن وزیریمقدم پس از انقلاب میان ایران و ایتالیا در رفتوآمد بود و فعالیتهای هنری خود را در هر دو کشور ادامه داد. او سالهای پایانی عمر را بیشتر در شهر رم گذراند و همچنان به پژوهش، خلق آثار جدید و برگزاری نمایشگاه پرداخت.
این هنرمند برجسته سرانجام ۱۶ شهریور ۱۳۹۷ پس از دو سال مبارزه با سرطان روده، در ۹۴ سالگی در خانه خود در رم درگذشت.
محسن وزیریمقدم از مهمترین چهرههای هنر مدرن ایران به شمار میرود. نوآوری در نقاشی انتزاعی، ابداع تکنیک شننگاری، خلق مجسمههای تعاملی و نقش مؤثر در آموزش هنر، میراثی ماندگار از او بر جای گذاشته است؛ میراثی که همچنان الهامبخش هنرمندان و پژوهشگران هنرهای تجسمی است.
