به گزارش ویدئوخبر، طاهره صفارزاده، شاعر، نویسنده، مترجم، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در سیرجان متولد شد. او از چهرههای اثرگذار شعر معاصر ایران بود و در کنار فعالیت ادبی، نقش مهمی در گسترش آموزش دانشگاهی ترجمه داشت.
صفارزاده دوران کودکی خود را در کرمان گذراند. او در پنجسالگی پدر و مادرش را از دست داد و تحت سرپرستی مادربزرگش قرار گرفت. از کودکی با قرآن و آموزشهای مذهبی آشنا شد؛ تجربهای که بعدها در بخشی از آثار و دیدگاههای فکری او بازتاب یافت.
استعداد شعری صفارزاده از نوجوانی آشکار شد. او در ۱۳سالگی نخستین شعر خود با عنوان «بینوا و زمستان» را سرود و آن را در روزنامه دیواری مدرسه منتشر کرد. محمدابراهیم باستانی پاریزی، از معلمان او در دوران دبیرستان، استعداد ادبی صفارزاده را مورد توجه قرار داد.
صفارزاده پس از پایان تحصیلات مدرسه، در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه شیراز تحصیل کرد. پس از آن مدتی در تهران به روزنامهنگاری، تدریس زبان انگلیسی و ترجمه متون فنی پرداخت.
او برای ادامه تحصیل به خارج از ایران رفت و در آمریکا در دانشگاه آیووا، در برنامه نویسندگی خلاق تحصیل کرد. تجربه زندگی و تحصیل در محیط ادبی آمریکا، در مسیر شعری و فعالیتهای ترجمه او تأثیرگذار بود.
نخستین مجموعه شعر صفارزاده با عنوان «رهگذر مهتاب» در سال ۱۳۴۱ منتشر شد. پس از آن مجموعههایی مانند «طنین در دلتا» و «سد و بازوان» از او منتشر شد. «طنین در دلتا» از آثار مهم دوره نخست شاعری او به شمار میرود و نمونهای از تجربههای نوگرایانه او در زبان و ساختار شعر است.
شعر صفارزاده در دورههای مختلف زندگیاش دستخوش تغییر شد و از تجربههای زبانی و اجتماعی دوره نخست، به سوی مضامین دینی و ایدئولوژیک در آثار بعدی حرکت کرد.
یکی از مهمترین جنبههای کارنامه طاهره صفارزاده، فعالیت او در حوزه ترجمه و آموزش آن بود. او پس از بازگشت به ایران در دانشگاه به تدریس پرداخت و در توسعه آموزش دانشگاهی ترجمه نقش داشت.
صفارزاده ترجمه متون دینی را نیز دنبال کرد. ترجمه قرآن به انگلیسی و فارسی از شناختهشدهترین فعالیتهای او در این زمینه است و آثار او در این حوزه به صورت فارسی، انگلیسی و دوزبانه منتشر شدهاند.
او همچنین آثاری در زمینه ترجمه و آموزش ترجمه داشت و تلاش کرد ترجمه را بهعنوان حوزهای تخصصی در فضای دانشگاهی ایران دنبال کند.
صفارزاده در کنار شعر و ترجمه، به پژوهش و فعالیت دانشگاهی نیز پرداخت. کارنامه او مجموعهای از شعر، ترجمه، پژوهش و فعالیت آموزشی را دربرمیگیرد و به همین دلیل از چهرههای چندوجهی ادبیات معاصر ایران محسوب میشود.
طاهره صفارزاده در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۸، برابر با ۴ آبان ۱۳۸۷، در تهران درگذشت. او در زمان مرگ ۷۲ سال داشت.
اهمیت صفارزاده تنها در مجموعههای شعری او خلاصه نمیشود؛ فعالیت او در شعر نو، ترجمه، آموزش دانشگاهی و ترجمه متون دینی، جایگاه ویژهای برای او در تاریخ ادبیات و ترجمه معاصر ایران ایجاد کرده است.