محمدرضا شفیعی کدکنی؛ از سنت ادبی تا شعر معاصرحسین چوپان؛ پایان یک عمر تلاش برای کشتی خوزستانهوشنگ مرادی کرمانی؛ راوی زندگی ساده مردم + عکسبزرگ علوی؛ نویسنده «چشمهایش»ابراهیم گلستان؛ میان کلمه و تصویر + عکسغلامحسین ساعدی؛ نویسنده «عزاداران بَیَل»طاهره صفارزاده؛ چهرهای در شعر معاصر ایرانپرویز تناولی؛ هنرمند «هیچ» + عکسستارههایی که رئال مادرید برای ساختن تیم آینده زیر نظر داردغلامحسین نامی؛ طبیعت و انتزاع + عکسایران ششم آسیا شد؛ ۱۹ طلای ارزشمند برای کاروان «فرشتگان میناب»مسعود عربشاهی؛ از اسطوره تا انتزاع + عکس
به گزارش ویدئوخبر، هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده برجسته ادبیات کودک و نوجوان ایران، ۱۶ شهریور ۱۳۲۳ در روستای سیرچ از توابع کرمان متولد شد. بخش مهمی از دوران کودکی او در همین روستا و نزد پدربزرگ و مادربزرگش گذشت؛ تجربه‌ای که بعدها به یکی از سرچشمه‌های اصلی جهان داستانی او تبدیل شد. مرادی کرمانی در آثار خود زندگی کودکان و مردم عادی را با زبانی ساده، طنزآمیز و واقع‌گرایانه روایت کرده و بسیاری از مسائل اجتماعی را از زاویه‌ای انسانی و قابل لمس به تصویر کشیده است.
مرادی کرمانی در نوزادی مادرش را از دست داد و نزد پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شد. زندگی در سیرچ، آشنایی با فرهنگ روستایی و شنیدن قصه‌های خانوادگی، تأثیر مهمی بر نگاه او به زندگی و ادبیات گذاشت. پدربزرگش از چهره‌های شناخته‌شده محلی و قصه‌گو بود و مادربزرگش نیز به درمانگری سنتی می‌پرداخت.
بخش‌هایی از این خاطرات و تجربه‌ها سال‌ها بعد در کتاب خودزندگی‌نامه او، «شما که غریبه نیستید»، بازتاب یافت. شخصیت‌ها، فضاها و موقعیت‌های آشنای زندگی روستایی و کودکی در بسیاری از آثار مرادی کرمانی نیز ریشه در همین تجربه‌های شخصی دارند.
مرادی کرمانی پس از پایان دوره ابتدایی در سیرچ، برای ادامه تحصیل به کرمان رفت و سپس راهی تهران شد. او در تهران در رشته زبان انگلیسی تحصیل کرد و هم‌زمان به فعالیت‌های فرهنگی و مطبوعاتی پرداخت. تجربه کار در رادیو و مطبوعات در شکل‌گیری نثر او تأثیرگذار بود؛ نثری که به زبان گفتاری مردم نزدیک است و از پیچیدگی‌های غیرضروری فاصله می‌گیرد.
فعالیت جدی او در داستان‌نویسی از دهه ۱۳۴۰ آغاز شد. نخستین داستان‌هایش در نشریات منتشر شدند و به‌تدریج آثاری مانند «معصومه»، «من غزال ترسیده‌ای هستم» و «پیرمرد و صحنه» به کارنامه ادبی او افزوده شدند.
شخصیت مجید یکی از ماندگارترین شخصیت‌های ادبیات کودک و نوجوان ایران است. مجموعه «قصه‌های مجید» روایت زندگی نوجوانی به نام مجید است که همراه با مادربزرگش، «بی‌بی»، زندگی می‌کند. داستان‌ها از تجربه‌های روزمره او در مدرسه، خانه و جامعه شکل می‌گیرند و در کنار طنز، موضوعاتی مانند فقر، تنهایی، آرزوهای کودکی، خانواده و دشواری‌های زندگی را مطرح می‌کنند.
یکی از ویژگی‌های مهم این مجموعه، ترکیب مسائل جدی اجتماعی با طنز و زبان ساده است؛ به‌گونه‌ای که دشواری‌های زندگی به روایت‌هایی صرفاً تلخ تبدیل نمی‌شوند. اقتباس تلویزیونی «قصه‌های مجید» به کارگردانی کیومرث پوراحمد نیز به شهرت گسترده‌تر این شخصیت و آثار مرادی کرمانی کمک کرد.
«بچه‌های قالیباف‌خانه» از دیگر آثار مهم مرادی کرمانی است که به زندگی کودکانی می‌پردازد که به دلیل شرایط اقتصادی خانواده‌هایشان در کارگاه‌های قالیبافی مشغول به کار هستند. نویسنده در این اثر، فقر و محرومیت را از زاویه دید کودکان روایت می‌کند و آنها را تنها به شخصیت‌هایی نیازمند ترحم تبدیل نمی‌کند؛ بلکه تجربه‌های روزمره، احساسات و تلاش آنها برای زندگی را در مرکز داستان قرار می‌دهد.
این کتاب در سال ۱۳۵۹ به‌عنوان کتاب برگزیده شورای کتاب کودک انتخاب شد و مورد توجه محافل ادبی داخل و خارج از ایران قرار گرفت.
«خمره» یکی دیگر از آثار شناخته‌شده مرادی کرمانی است. داستان درباره خمره‌ای در یک مدرسه روستایی است که برای تأمین آب مورد استفاده دانش‌آموزان قرار می‌گیرد. شکستن خمره، اتفاقی ظاهراً ساده، مجموعه‌ای از واکنش‌ها و روابط میان اهالی مدرسه و روستا را آشکار می‌کند.
مرادی کرمانی در این داستان از یک اتفاق روزمره برای پرداختن به موضوعاتی مانند فقر، همکاری، روابط انسانی و مناسبات اجتماعی استفاده می‌کند. «خمره» بعدها به فیلمی به کارگردانی ابراهیم فروزش تبدیل شد و در جشنواره‌های مختلف مورد توجه قرار گرفت.
«مهمان مامان» نیز از آثار مشهور مرادی کرمانی است که بعدها داریوش مهرجویی فیلمی با همین نام بر اساس آن ساخت. داستان با ورود مهمانی ناخوانده به خانه خانواده‌ای کم‌درآمد آغاز می‌شود و اعضای خانواده و همسایه‌ها تلاش می‌کنند با وجود امکانات محدود، از مهمان پذیرایی کنند.
در این اثر نیز فقر صرفاً به‌عنوان یک مسئله اقتصادی مطرح نمی‌شود؛ بلکه در کنار همدلی، روابط همسایگی، حفظ آبرو و طنز قرار می‌گیرد. همین نگاه انسانی باعث شده است آثار مرادی کرمانی، با وجود پرداختن به مشکلات اجتماعی، فضایی صرفاً تلخ و ناامیدکننده نداشته باشند.
مرادی کرمانی در طول فعالیت ادبی خود توانسته است مرز میان ادبیات کودک و ادبیات بزرگسال را تا حد زیادی کمرنگ کند. بسیاری از آثار او در ظاهر درباره کودکان و نوجوانان هستند، اما موضوعاتی مانند فقر، خانواده، تنهایی، روابط اجتماعی و دشواری‌های زندگی را به شکلی روایت می‌کنند که برای مخاطبان بزرگسال نیز جذاب و قابل تأمل است.
آثار او به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند و برخی از نوشته‌هایش نیز به سینما و تلویزیون راه یافته‌اند. اهمیت کار مرادی کرمانی تنها در خلق شخصیت‌های ماندگار نیست؛ بلکه در شیوه‌ای است که از دل زندگی روزمره، قصه‌هایی انسانی و اجتماعی می‌سازد. کودکی، فقر، سادگی و زندگی مردم عادی در آثار او نه صرفاً موضوع داستان، بلکه بخشی از تصویری گسترده‌تر از جامعه و تجربه انسانی هستند.
