ابوالحسن داودی با بیان اینکه گرفتار بودن سینما در موانعی که در حوزه‌های دیگر تعریف متفاوتی پیدا کرده‌اند بی‌عدالتی است، گفت: برای آنکه سینما به زندگی خود ادامه دهد، باید فاصله فیلم‌های زیرزمینی و روزمینی را تا جای ممکن کم کنیم چون سینما چاره‌ای جز ورود به مسیرهای جدید ندارد. این فیلمساز در پاسخ به اینکه چرا خودش پس از گذشت یک سال هنوز فیلمش را کلید نزده است، توضیح داد:‌ من براساس شیوه‌ کاری‌ام، اگر همین الان فیلمی را تولید کنم کمتر از یک سال آینده نمی‌توانم آن را به تماشاگر عرضه کنم و این سوال برایم مطرح است و قبلا هم مطرح بود که با این سیر بحران و تغییرات فزاینده‌ای که در جامعه ما جریان دارد - که همگی هم در نقاط حاد قرار دارند- چه باید بسازم که تماشاچی را جذب کند؟ همین سوال باعث شده که تا الان حداقل سه فیلمنامه عوض کنم به طوری که فیلمنامه آخرم با فیلمنامه اول، زمین تا آسمان فرق دارد.