زیر ۲۳ سال امارات مقابل زیر ۲۳ سال ایران؛ امیدهای ایران ۳ بر یک بردندلامین یامال: توپ طلا برای من است + فیلمنمایشگاه «تداوم و تحول»؛ نگاهی به چهار نسل از بزرگان خط و نقاشیخطجواد مجابی گنجینه بیش از نیمقرن تلاش، خلاقیت و معرفت بودکشیش فرانسوی چگونه مسیر موسیقی علینقی وزیری را تغییر داد؟چرا ۲۱ شهریور روز ملی سینماست؟فیلم «داستانهای موازی» اصغر فرهادی در اینترنت منتشر شدرئال مادرید مقابل اینتر + فیلمپرسپولیس ۲-۰ ذوبآهن + فیلمآلومینیوم اراک مقابل استقلال؛ سومین تساوی آبیهاوالنسیا مقابل بارسلونا؛ برد ۵ گله بارسا با درخشش لامین یامال + فیلمصعود جوانان ایران به جام ملتهای آسیا با یک کامبک تماشایی
نصرالله رادش که بیشتر با نقشهای کمدی و حضور در مجموعه «ساعت خوش» شناخته میشود، این روزها با نخستین نمایشگاه نقاشیهایش با عنوان «بیکلهها» بار دیگر به صدر اخبار فرهنگی بازگشته است. این نمایشگاه تنها یک رویداد هنری نبود، بلکه موجی از بحث و گفتوگو درباره جایگاه هنرمندان شناختهشده در هنرهای تجسمی را نیز به همراه داشت.
در شبکههای اجتماعی، گروهی از کاربران از کیفیت آثار و نگاه شخصی رادش به نقاشی دفاع کردند و معتقد بودند او سالهاست به صورت جدی در زمینه نقاشی و مجسمهسازی فعالیت میکند. در مقابل، برخی نیز این پرسش را مطرح کردند که چرا بسیاری از هنرمندان جوان برای برگزاری نمایشگاه با دشواری روبهرو هستند، اما چهرههای مشهور راحتتر به گالریها راه پیدا میکنند.
رادش پیش از این نیز نمایشگاه مجسمههای خود با عنوان «صورتک» را برگزار کرده بود. او گفته بود علاقهاش به مجسمهسازی از دوران دانشجویی آغاز شده و نخستین آثارش را با خمیر نان ساخته است. به گفته او، چهرههایی که خلق میکند حاصل ترکیب خاطرات، مشاهده و تخیل شخصی هستند.
برخی از نزدیکان و مخاطبان رادش نیز یادآوری کردهاند که او تحصیلات مرتبط با هنرهای تجسمی داشته و بیش از سه دهه در کنار فعالیتهای بازیگری، به طراحی، نقاشی و مجسمهسازی مشغول بوده است.
نمایشگاه «بیکلهها» بار دیگر این پرسش را در فضای هنری مطرح کرده است که آیا شهرت میتواند مسیر ورود به گالریها را هموارتر کند یا آنچه باید معیار قضاوت باشد، کیفیت و اصالت آثار هنری است.
