یادبود علی خسروی؛ نگاهی از دریچه ابراهیم حقیقی
به گزارش ویدئوخبر، مراسم تشییع پیکر علی خسروی، گرافیست و نقاش برجسته، روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. ابراهیم حقیقی، طراح گرافیک، عکاس و کارگردان هنری، در این مراسم با اشاره به قطعه شعری از هوشنگ ابتهاج (“این چه رازی است که هر سال بهار با عزای دل ما میآید؟”)، از تلخی هفتهای که گذشت سخن گفت. وی این حس را مشابه حال بازرگانی توصیف کرد که خبر غرق شدن کشتیهایش را دریافت کرده است؛ چرا که او همزمان با از دست دادن علی خسروی، محمدرضا بهمنپور را نیز از دست داده بود.
علی خسروی: پیشگامی در گرافیک و تصویرسازی ایران
ابراهیم حقیقی، علی خسروی را “اندوخته ۵۷ ساله” دوستی خود خواند و به سابقه آشنایی آنها از سال ورود به دانشکده اشاره کرد. وی یادآور شد که خسروی از همان سال اول وارد عرصه حرفهای شده و در کنار هنرمندانی چون مرتضی ممیز، آقای عدنانی، قباد شیوا و در انتشارات سروش و مجله تماشا فعالیت داشته است. حقیقی، خسروی را از “پیشکسوتان و پیشگامان طراحی گرافیک و تصویرسازی ایران” برشمرد و به سفرهای متعددشان در سراسر ایران اشاره کرد: “از خراسان، گیلان، مازندران، آذربایجان، کردستان، خوزستان، هرمزگان، یزد، کرمان و کاشان، زیر این آسمان، آسمان ایران.” او این سرمایه دوستی را “کمی نیست” توصیف کرد.
فقدان دو هنرمند؛ تلخی مضاعف برای ابراهیم حقیقی
حقیقی با تأکید بر همکاریهای فراوان خود با علی خسروی و محمدرضا بهمنپور در تالیف کتابها و سفرهای متعدد، تلخی این فقدان را مضاعف دانست و گفت: “خیلی تلخ است، حالت آن بازرگانی که به او میگویند که دیگر هیچ اندوختهای در هیچ کشتیای و در هیچ دریایی نداری و الان حس من این است.”
قدردانی از سرمایههای انسانی؛ درسی از زندگی
ابراهیم حقیقی در پایان سخنانش، با اشاره به حضور استادان و دوستان خوب دیگری در کنار خود، بر اهمیت قدردانی از این “اندوختهها و سرمایهها” تأکید کرد. وی افزود: “هر روز که میگذرد بیشتر ارزش اندوختههایم را میدانم. سرمایهای به غیر این دوستان ندارم. باید از این سرمایهام مراقبت کنم، مانند یک کشتی روی دریا آنها را رها نخواهم کرد.”
علی خسروی، هنرمند برجسته هنرهای تجسمی ایرانی، روز چهارشنبه ۹ اردیبهشت ماه، پس از دورهای بیماری سرطان، درگذشت. مراسم بدرقه پیکر وی روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.