دوشنبه / ۸ تیر / ۱۴۰۵ Monday / 29 June / 2026
×
دو سال پس از درگذشت میلان کوندرا در پاریس، خاکستر این نویسنده سرشناس به همراه همسرش در شهر برنو جمهوری چک و مطابق وصیت او به خاک سپرده شد. این مراسم با حضور خانواده، دوستان و نمایندگان فرهنگی فرانسه و جمهوری چک برگزار شد.
«بار هستی» به زادگاهش بازگشت

به گزارش ویدئوخبر، خاکستر «میلان کوندرا»، نویسنده نامدار چک-فرانسوی و خالق رمان‌های ماندگاری چون «شوخی» و «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی»، سرانجام پس از دهه‌ها دوری از سرزمین مادری، در شهر زادگاهش «برنو» در جمهوری چک به خاک سپرده شد.

به گزارش ویدئوخبر، بقایای جسد میلان کوندرا و همسرش «ورا کوندرا» روز ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۶) طی مراسمی محدود در شهر برنو به خاک سپرده شد. کوندرا که یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان اروپایی قرن بیستم به شمار می‌رود، تیرماه ۱۴۰۲ در سن ۹۴ سالگی در آپارتمان خود در پاریس درگذشت.

پس از درگذشت این نویسنده، همسرش ورا کوندرا خاکستر او را تا زمان مرگ خود در شهریور ۱۴۰۳ در خانه نگهداری کرد. چند ماه بعد، «آنتوان گالیمار» ناشر فرانسوی آثار کوندرا، خاکستر این زوج را به شهر برنو منتقل کرد تا مطابق خواسته نویسنده، در زادگاهش به خاک سپرده شوند.

شهرداری برنو اعلام کرده است مراسم تدفین با حضور اعضای خانواده، دوستان نزدیک، نمایندگان سفارت فرانسه و مسئولان شهری برگزار شد. کوندرا از چهره‌های برجسته فرهنگی این شهر محسوب می‌شد و عنوان شهروند افتخاری برنو را نیز دریافت کرده بود.

پیکر میلان کوندرا و همسرش در گورستان مرکزی برنو و زیر یادمانی سفیدرنگ به خاک سپرده شده‌اند. این یادمان توسط «یوهانس پار»، معمار اتریشی، طراحی شده و به گونه‌ای ساخته شده است که گویی بر فراز مزار شناور است. طرح مذکور در سال ۲۰۲۵ از میان ۳۹ اثر شرکت‌کننده در یک مسابقه معماری انتخاب شد.

کوندرا در سال ۱۹۷۵ از چکسلواکی کمونیستی مهاجرت کرد و از سال ۱۹۸۱ تابعیت فرانسه را دریافت کرد. او در طول دهه‌های فعالیت ادبی خود با آثاری چون «شوخی»، «کتاب خنده و فراموشی» و «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» به شهرت جهانی رسید و نامش بارها در میان گزینه‌های اصلی دریافت جایزه نوبل ادبیات مطرح شد، هرچند هرگز موفق به کسب این جایزه نشد.

بازگشت خاکستر این نویسنده برجسته به زادگاهش، برای بسیاری از علاقه‌مندان ادبیات نمادی از پیوند دوباره او با سرزمینی است که سال‌ها پیش آن را ترک کرده بود اما همواره در آثار و خاطراتش حضوری پررنگ داشت.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.