یوکی و مایو ایشیکاوا، کاپیتانهای تیمهای ملی ژاپنکتاب صوتی «پدرکشی» با صدای هوتن شکیبا منتشر شدخورشیدگرفتگی ۲۱ مرداد؛ محو 7 ثانیهای جاذبه؟فیلم «بیداد» با بازی امیر جدیدی در یوتیوب منتشر شدشاهکارهای محمود فرشچیان؛ از «عصر عاشورا» تا «پناه»پرویز شاپور؛ مردی که کاریکلماتور را به هنر تبدیل کردنگذاریم از سینما لاشه باقی بماندجواد نکونام وارد تبریز شد؛ آغاز کار سرمربی جدید تراکتورهمیشه بحث پول نیست؛ موسیقی ایرانی یک ضرورت فرهنگی استمحمد حسینی به استقلال پیوست«گلهای باران خورده»؛ قطعه جدید علیرضا قربانی منتشر شد + صوتلیست خرید پرسپولیس؛ ۱۰ چهره جدید در راه سرخها
به گزارش ویدئوخبر، محمود فرشچیان یکی از تأثیرگذارترین چهرههای هنر معاصر ایران و از مهمترین نگارگران ایرانی است؛ هنرمندی که با تلفیق اصالتهای نگارگری ایرانی و نوآوریهای مدرن، سبک منحصربهفردی را شکل داد. در کارنامه او آثار متعددی دیده میشود که هر یک روایتی از ایمان، عشق، عرفان و حماسه را به تصویر میکشند.
بدون تردید، تابلوی «عصر عاشورا» یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار محمود فرشچیان است. این اثر در عاشورای سال ۱۳۵۵ خلق شده و بازگشت اسب بیسوار امام حسین(ع) به سوی خیمهها را به تصویر میکشد.
فرشچیان «عصر عاشورا» را یکی از باکیفیتترین آثار خود میدانست و درباره روند خلق آن گفته بود که هنگام نقاشی، حال عجیبی داشته و تابلو به شکلی یکباره و بدون تغییر شکل گرفته است.
ترکیببندی اثر و خطوط مدوری که در نهایت به چهره حضرت زینب(س) ختم میشوند، فضای عاطفی و معنوی ویژهای ایجاد کردهاند. این اثر در موزه آستان قدس رضوی نگهداری میشود و جایگاهی ویژه در میان آثار هنری مرتبط با واقعه عاشورا دارد.
فرشچیان درباره این اثر گفته بود که از میان آثارش، «عصر عاشورا» را به دلیل دلبستگی به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و واقعه عاشورا بسیار دوست دارد.
تابلوی «شمس و مولانا» که در سال ۱۳۸۶ رونمایی شد، از دیگر آثار شاخص فرشچیان است.
او درباره این اثر گفته بود که خلق آن در واکنش به تلاش برخی کشورها برای نسبت دادن مفاخر فرهنگی ایران به خود انجام شده است.
در مرکز تابلو، دو چهره نورانی به شکلی نزدیک به یکدیگر تصویر شدهاند که گویی به وحدت رسیدهاند. این ترکیب، مفاهیمی مانند عروج، آرامش و وصال را تداعی میکند و یکی از نمونههای برجسته تلفیق عرفان و نگارگری ایرانی به شمار میرود.
«ضامن آهو» از دیگر آثار شناختهشده محمود فرشچیان است که در سال ۲۰۰۶ خلق شد. این تابلو بر اساس روایتی مرتبط با امام رضا(ع) شکل گرفته و مفهوم حمایت، مهربانی و عدالت را در مرکز توجه قرار میدهد.
فرشچیان در این اثر نیز از خطوط مدور و همگرا استفاده کرده و عناصر تصویر را به سمت کانون معنوی اثر هدایت کرده است؛ روشی که در برخی دیگر از آثار مذهبی او نیز دیده میشود.
تابلوی «ستایش پروردگار» که در سال ۱۳۹۰ رونمایی شد، یکی از آثار عرفانی محمود فرشچیان است.
خلق این اثر حدود یک سال و نیم زمان برده و در آن انسان، فرشتگان و حیوانات در حال ستایش و تضرع به درگاه پروردگار به تصویر کشیده شدهاند.
این اثر را میتوان نمونهای از نگاه عرفانی و توحیدی فرشچیان دانست؛ نگاهی که در بسیاری از آثار مذهبی و معنوی او حضور دارد.
تابلوی «پناه» یکی از آثار تأثیرگذار فرشچیان در روایت یتیمنوازی حضرت علی(ع) است. این اثر در ۲۱ رمضان سال ۱۳۵۶، همزمان با سالروز شهادت امام علی(ع)، خلق شد.
«پناه» در ابعاد ۵۰ در ۷۳ سانتیمتر و با تکنیک اکریلیک روی مقوا خلق شده است. فرشچیان به دلیل قداست حضرت علی(ع)، ایشان را از پشت سر به تصویر کشیده و سر مبارک را با دستار و پارچه پوشانده است.
تصویر حضرت در بخش بالایی سمت راست تابلو قرار گرفته و چند کودک یتیم را در آغوش گرفته و نوازش میکند. قرار گرفتن نان و خرما در پایین پای حضرت نیز بر مفهوم رسیدگی به یتیمان تأکید دارد.
رنگهای روشن و فضای عاطفی اثر، وجه انسانی و پدرانه این روایت را برجسته کردهاند.
فرشچیان این تابلو را پس از ۱۵ سال نگهداری شخصی، در سال ۱۳۷۱ به موزه آستان قدس رضوی اهدا کرد و این اثر اکنون در گنجینه قرآن و نفایس این موزه نگهداری میشود.
آثار محمود فرشچیان در شهرهایی مانند پاریس، نیویورک، شیکاگو و توکیو به نمایش درآمدهاند و برخی آثار او نیز از سوی مسئولان ایران به عنوان هدیه به سفرا و مقامهای کشورهای مختلف اهدا شدهاند.
او نشان درجه یک فرهنگ و هنر را دریافت کرد و به عنوان یکی از چهرههای ماندگار هنر ایران شناخته شد.
میراث فرشچیان تنها به تابلوهای او محدود نمیشود؛ مکتب هنری او و هنرمندانی که از شیوه و نگاهش تأثیر گرفتند نیز بخشی از میراث او هستند؛ میراثی که جایگاه نگارگری ایرانی را در هنر معاصر تثبیت کرده است.
